Ontwikkeling van methoden voor de interactieve inzet van sociale media rond kunstactiviteiten.
Tools voor cultuurprofessionals.
Hoe kun je het gesprek over en rond kunstactiviteiten tot stand brengen en mogelijk verdiepen? Het onderzoeksproject Ruimte voor dialoog probeert antwoord te geven op die vraag, door het ontwikkelen van sociale media strategieën hiervoor. Zo wilden we de dialoog over of rond datgene dat de betrokken kunstenaars en kunstorganisaties aan de orde wilden stellen een plek geven in een digitale omgeving.

Vijf kunstorganisaties werkten mee door verschillende cases aan te wijzen waarmee we als professionals en onderzoekers aan de slag zijn gegaan. Allereerst zijn sociale media strategieën ontwikkeld voor de voorstelling De wierheid fan Wylgeragea en – in twee fasen - het talentontwikkelingsproject Fulkaans van Keunstwurk. Daarop is gewerkt aan strategieën voor een community rond de tentoonstelling Escher op reis van het Fries Museum, de voorstelling Elkenien is in prutser van Tryater en Natuurlijk klassiek van Stadsschouwburg De Harmonie. Fulkaan kreeg nog een vervolg in NEO (Never Ending Orchestra).

Er valt veel te zeggen over het ontwikkelingsproces dat we met elkaar hebben doorlopen. Op deze website vind je een verzameling van inzichten vanuit verschillende perspectieven, vanuit de onderzoekers, de professionals, docenten en studenten. De aard van de bijdragen is dan ook heel verschillend. Dat nodigt, zo hopen wij, uit tot dialoog. Daarom is er ook een forum op deze website te vinden waarin we, eigen aan de doelstellingen van Ruimte voor dialoog, gezamenlijk verder kunnen bouwen aan kennis over het stimuleren van betekenisvolle interactie op sociale media die bijdragen aan het versterken van het maatschappelijk belang van de kunsten.

Graag tot ziens, ook namens de betrokken professionals,


Antine Zijlstra
(NHL Stenden Hogeschool)


Navigatie

Deze website heeft als doel de bevindingen van het onderzoeksproject ‘Ruimte voor Dialoog’ voor een breder publiek toegankelijk te maken en om tools aan te reiken aan cultuur- en marketingprofessionals uit het werkveld. Om door deze website te navigeren kan een keuze gemaakt worden uit het type inhoud (content: onderzoek → blauw, reflectie → roze, en tools → wit), de organisatie (de cases) waar het over gaat, en de thema’s die uit het onderzoek naar voren kwamen. Deze kunnen als verschillende filters in combinatie met elkaar worden toegepast om alleen die berichten te tonen waar op dat moment interesse voor is. Klik op het minnetje achter het filter of op het filtericoon zelf om het filter te wissen.

Deze website is net beschikbaar. Dat betekent dat er mogelijk nog onvolkomenheden zijn. Laat het ons weten via: info@ruimtevoordialoog.nl

Wanneer de inhoud van de berichten vragen oproept, zien we je reactie graag op het forum. We zetten de dialoog daarover namelijk graag in gang!



Transmedia storytelling – welke rol kan dit spelen bij online dialoog?

Robert Keun

Wat is transmedia storytelling?

Transmedia storytelling is geen gemakkelijke term. Een snelle definitie zou kunnen zijn: een verhaal vertellen met behulp van meerdere media. Met deze definitie ga je in op de essentie van het fenomeen, maar tegelijkertijd mis je een aantal belangrijke kenmerken waar transmedia storytelling die vernieuwing mee kan brengen binnen huidige mediafranchises. Transmedia storytelling is ontstaan vanuit de entertainmentindustrie, op plekken waar groepen fans zich willen gaan manifesteren als content makers binnen het verhaal van een bepaalde mediafranchise. Een transmediaal verhaal ontstaat doorgaans vanuit grote franchises, zoals Star Trek en Star Wars, waar groepen fans zich richten op het maken van fanfictie (zelf geschreven verhalen met hun favoriete personage in de hoofdrol), die hun ultieme fan-zijn bevestigt. Ze zijn zo enorm fan dat hun dagelijkse leven erdoor wordt beheerst. De wetten en regels van het gecreëerde universum gelden ook voor hun eigen fanfictie en ze groeperen zich in grote groepen (communities) die veel met elkaar communiceren en allerlei content met elkaar uitwisselen.

Communityvorming rondom een verhaal

Met de komst van het internet raakte deze fan-cultuur in een stroomversnelling en ontstond langzaam maar zeker een van de meest vernieuwende kenmerken binnen storytelling: de participatie-cultuur. Vooral Henry Jenkins, de man die de term transmedia storytelling heeft geïntroduceerd bij het grote publiek, heeft hierover geschreven. In zijn boek Convergence Culture (2006) beschrijft hij de case van het populaire televisie-format Survivor in Amerika. Survivor is een televisieserie waarin deelnemers tegen elkaar strijden in een vooraf opgenomen aflevering die zich ergens op de wereld afspeelt. Op het moment van uitzending zijn alle afleveringen al gemaakt en de winnaar en locatie worden angstvallig geheimgehouden door de producenten, zodat de show nog spannend blijft om naar te kijken. Rondom deze show ontstaat een zogenaamde spoiler community die bestaat uit fans van het programma, maar die er ook een sport van maken om de locatie en winnaar te achterhalen, voordat de laatste aflevering is uitgezonden. De fans gaan daar heel ver in en de samenwerking in de community is essentieel om tot onthullingen te komen. Jenkins beschrijft hoe de community zichzelf reguleert (er zijn geen leiders), ultiem kan samenwerken en gebruik maakt van allerlei expertises binnen de community om onthullingen te doen. De online communicatie binnen de groep is daarbij essentieel voor het behalen van de gestelde doelen.

Een verhaal geeft context aan online dialoog

Deze case laat goed zien hoe vanuit een story context fans zich organiseren en de online dialoog als tool gebruiken om uiteindelijk hun doelen te bereiken. Naar mijn mening is dit ook de relatie tussen transmedia storytelling en het streven naar online dialoog zoals in het onderzoeksproject ‘Ruimte voor dialoog’. Een bepaalde verhaalconstructie (binnen transmedia storytelling noemen we dit een story world) geeft context aan de dialoog die online plaatsvindt. Zonder deze context is het ontzettend moeilijk om de dialoog tot stand te brengen. Daarbij is de online dialoog niet het doel, maar een middel om gestelde doelen te behalen. Nu wil ik niet zeggen dat transmedia storytelling de enige strategie is waarmee je dat kunt bereiken, maar binnen transmedia storytelling kun je het interactieve proces uitermate goed sturen. Als maker en bedenker geeft het fictionele of non-fictionele geheel je ongekende creatieve mogelijkheden om die zogenaamde story world te kunnen vormgeven. Daarbij kun je mensen (fans) aanspreken op hun intrinsieke beweegreden om mee te doen aan de dialoog. Een directe uitnodiging om mee te praten over een bepaald onderwerp blijkt daarbij vaak minder effectief dan een subtiele hint die zich op een heel andere manier manifesteert in het echte leven en echt intrinsiek raakt. Door middel van transmedia storytelling verleidt je mensen om mee te doen aan de interactie door ze mee te voeren in de verhaalwereld en ze uit te nodigen bij te dragen en mee te bouwen vanuit een persoonlijke betrokkenheid.

Lees ook een interessant artikel in The Guardian over fanfiction, waaruit ook de afbeelding hierboven stamt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *