Navigatie
Deze website heeft als doel de bevindingen van het onderzoeksproject ‘Ruimte voor Dialoog’ voor een breder publiek toegankelijk te maken en om tools aan te reiken aan cultuur- en marketingprofessionals uit het werkveld. Om door deze website te navigeren kan een keuze gemaakt worden uit het type inhoud (content: onderzoek → blauw, reflectie → roze, en tools → wit), de organisatie (de cases) waar het over gaat, en de thema’s die uit het onderzoek naar voren kwamen. Deze kunnen als verschillende filters in combinatie met elkaar worden toegepast om alleen die berichten te tonen waar op dat moment interesse voor is. Klik op het minnetje achter het filter of op het filtericoon zelf om het filter te wissen.
Professionals aan het woord: Durf, ook op sociale media, te prutsen – Tryater: ‘Elkenien is in prutser’
Eline de Vries
Vanuit de voorstelling ‘Elkenien is in Prutser’ van het theatergezelschap Tryater heb ik meegewerkt aan het onderzoek ‘Ruimte voor dialoog’. Als acteurs waren we nauw verbonden aan de sociale media rondom de voorstelling. Sterker nog; we deden de sociale media volledig zelf.
De voorstelling ‘Elkenien is in Prutser’ was een zoektocht naar onze eigen generatie. Wij vormen een generatie die op zoek is naar het maken van de juiste keuzes in het leven. We vragen ons af hoe onze verhouding is tot de wereld om ons heen. Wat zijn onze grootste dromen en diepste angsten? Mag je daarin fouten maken? Of het soms ook gewoon eventjes niet weten? Deze thematieken namen we ook mee in de sociale media rondom de voorstelling. We hadden een eigen Facebookpagina als ‘De prutsers’, die los stond van de pagina van Tryater.
Omdat we in de voorstelling ‘onszelf’ speelden, merkten we dat het hielp om dit principe van ‘jezelf-zijn’ door te trekken richting de sociale media. Het bleek gemakkelijker om online het gesprek aan te gaan, wanneer we dicht bij onszelf bleven en ons kwetsbaar opstelden. Als wij lieten zien waar we naar op zoek waren, dat we durfden te prutsen, dan durfde de toeschouwer dat wellicht ook. Mensen konden zich in ons herkennen en van daaruit reageren op posts. Deze kwetsbaarheid was soms ook lastig en confronterend. Immers: als je iets persoonlijks deelt, komt dit online en zal dit daar ook voor altijd blijven staan (anders dan in de voorstelling). Wanneer er niet gereageerd wordt op een post, kan je dat ook persoonlijk raken.
Ook hebben we gemerkt dat het belangrijk is om concreet te zijn in de vragen die je stelt aan het publiek. Heel lange berichten werken minder goed dan een sterk concrete vraag. Zo’n vraag verbonden we dan altijd weer met iets persoonlijks, dus aan een aspect van onszelf, of aan een moment uit de voorstelling.
Verder waren we ook vooral aan het prutsen op sociale media: we durfden dingen uit te proberen, we waren oprecht nieuwsgierig naar antwoorden van het publiek en we waren niet bang om ons ook op sociale media kwetsbaar op te stellen.
Tot slot zou ik nog de tip willen geven om een ‘creatieve’ vertaalslag te geven aan een post, bijvoorbeeld door een mooie foto, een filmpje of een poll toe te voegen. Zo val je ook nog eens extra op in de tijdlijn. Durf te prutsen!
